این نیز بگذرد...

یه روزهایی دقیقا رو همین صندلی تو همین ساعت از روز تو همین نقطه جغرافیای بودم و با اهنگ یه روزی میاد احسان خواجه امیری به مظلوم تریم حالت ممکن به عنوان ادمی که دستهاش و جلو سرنوشت بالا برده و تسلیم تسلیم شده های های گریه کردم ...

خیلی دور نیست همین حوالی بود .اون روز ها انتهای بدبختیو دیدم دردش هنوز درونمهولی بازم بلند شدم و اون لحظه ای که بلند بشی دقیقا تو همون لحظه همه چیز عوض میشه همه چی متفاوت میشه .نه اینکه فکر کنی چیزی درست میشه نه حتی بدتر از قبل میشه اما یه فرق بزرگ داره اونم اینه که تو درد تغییر و کشیدی و به قول معروف پوست کلفت شدی ..

او روزهای اینقدر داغون و خراب بودم که که فکر میکردم پاهام دیگه یاریم نمیکنه که ادامه بدم .

اینقدر داغون بودم که با هراهنگی همزادپنداری میکردم و اشک میریختم ولی الان فقط با سردی گوشش میکنم .

این همه قوی شدن خطرناکه خیلی خطرناکه......